DON’T BLOW IT (2019)
is de ontleding van een boek en bestaat uit een verzameling bladzijden die ontdaan zijn van hun verhaal door de tekst regel voor regel weg te snijden. Binnen de kantlijnen van het boek is nu letterlijk ruimte ontstaan. Alleen de leestekens hebben zich nog vastgeklampt aan de overgebleven witregels en steken nu als dappere sprieten uit boven de leegte die de tekst heeft achtergelaten. Verschillende pagina’s liggen zo op een tafel geordend, aangevuld door zwarte bladzijden van karton in hetzelfde formaat, met composities van witregels en losgezongen leestekens die achteloos van tafel zijn geveegd. Slechts één zwarte bladzijde refereert nog aan de taal, en hoe we deze leren. Van de eerste pagina uit het boek, waar het verhaal begint, zijn alle letters losgeknipt en met ingehouden adem en precisie -letter voor letter- op alfabet gelegd. Het werk dankt haar titel aan deze daad: één zucht boven de losliggende letters en alles ligt weer door elkaar.
